วินทร์ เลียววาริณ – รางวัลซีไรต์ประจำปี พ.ศ 2540

Posted by & filed under นักเขียนซีไรต์.

วินทร์ เลียววาริณ  เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2499 ที่จังหวัดสงขลา  หลังจบการศึกษาปริญญาตรีสถาปัตยกรรมศาสตร์จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย  เขาไปทำงานที่ประเทศสิงคโปร์ 3 ปีหลังจากนั้นเมื่อทำงานหาเงินได้มากพอ เขาก็กลับมาประเทศไทย  เพื่อเดินทางไปศึกษาต่อระดับปริญญาโทที่ประเทศสหรัฐอเมริกา  อย่างไรก็ตาม ขณะอยู่ที่นิวยอร์ก  เงินที่สะสมมาได้หมดลงก่อนที่เขาจะบรรลุเป้าหมาย  ดังนั้นเขาจึงหางานทำแทน  เขาทำงานเป็นสถาปนิกในขณะที่เรียนวิชาออกแบบกราฟฟิคไปด้วย  เขาเดินทางกลับมาอยู่ที่กรุงเทพฯหลังจากใช้ชีวิตอยู่ในสหรัฐอเมริกา 2 ปี  และตั้งแต่บัดนั้น  เขาเจริญก้าวหน้าในแวดวงกราฟฟิคอาร์ต  การโฆษณา  และการเขียนหนังสือ  เขาเป็นผู้กำกับศิลป์  และผู้อำนวยการฝ่ายสร้างสรรค์  บริษัทแพตเตอร์สัน แอนด์ พาร์ตเนอร์ ประเทศไทย จำกัด  

 

วินทร์ชื่นชอบการอ่นหนังสือมาตั้งแต่ชั้นประถมจนติดเป็นนิสัย  เขาอ่านหนังสือทุกประเภท  ทั้งนิยายกำลังภายใน  นิยายวิทยาศาสตร์  เรื่องบู๊  เรื่องสั้นแนวหักมุม  เรื่องศาสนา ฯลฯ  เขาเริ่มเขียนเรื่องสั้นในช่วงปี 2533 ส่วนใหญ่ตีพิมพ์ในนิตยสาร  ช่อการะเกด  ซึ่งเป็นนิตยสารเรื่องสั้นที่มีชื่อเสียงของไทย  และเป็นเวทีให้แก่นักเขียนเรื่องสั้นจำนวนมาก  ซึ่งต่อมาหลายคนได้เป็นนักเขียนซีไรท์  เช่น  ชาติ  กอบจิตติ    ไพฑูรย์ ธัญญา มาลา คำจันทร์    และกนกพงศ์  สงสมพันธุ์  

วินทร์  เลียววาริณ  มีผลงานรวมเรื่องสั้น 3 เล่ม คือ  สมุดปกดำกับใบไม้สีแดง  (พ.ศ. 2537)   อาเพศกำสรวล  (พ.ศ. 2537)   เดือนช่วงดวงดาวเด่นฟ้า  ดาดาว   (พ.ศ. 2539)  และนวนิยาย  1 เล่ม คือ  ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน  (พ.ศ. 2538)  และได้รับรางวัลช่อการะเกดยอดนิยมจากการลงคะแนนของผู้อ่าน ในปี พ.ศ. 2535 จากเรื่องสั้นชื่อ โลกีย-นิพพาน และในปี พ.ศ. 2538 จากเรื่องสั้นชื่อ โลกสามใบของราษฎร์เอกเทศ

ในปี พ.ศ. 2538  คณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติตัดสินให้  ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน   เป็นนวนิยายดีเด่นแห่งชาติประจำปี  ซึ่งในปีเดียวกันนั้น  หนังสือรวมเรื่องสั้นอีกสองเล่ม  ก็ได้รับรางวัลจากคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติด้วย  นั่นคือ รวมเรื่องสั้นชื่อ อาเพศกำสรวล  ได้รับรางวัลดีเด่น  และรวมเรื่องสั้นชื่อ  สมุดปกดำกับใบไม้สีแดง  ได้รับรางวัลชมเชย

 

นวนิยายเรื่อง   ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน    ได้รับการตัดสินให้ได้รับรางวัลซีไรต์ ประจำปี 2540 นวนิยายเรื่องนี้ตีพิมพ์ครั้งแรกเป็นตอนๆในนิตยสาร เมื่อ พ.ศ. 2537  และบัดนี้ตีพิมพ์รวมเล่มเป็นครั้งที่ 5 แล้ว   ก่อนได้รับรางวัลซีไรต์  นวนิยายเล่มนี้ได้รับการคัดเลือกให้เป็นหนังสืออ่านนอกเวลาในมหาวิทยาลัยหลายแห่ง

ในคำนำของนวนิยายเรื่อง   ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน   ซึ่งเป็นเรื่องราวของตัวละครสมมติสำคัญสองตัว  ที่ใช้ชีวิตจากวัยหนุ่มจนถึงวัยชราเผชิญกับเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์จริงๆของไทย  ตั้งแต่ พ.ศ. 2475 จนถึงพ.ศ. 2536  ผู้เขียนกล่าวไว้ว่า  เขามีเจตนาสองประการในการเสนอนวนิยายเรื่องนี้  คือ  หนึ่ง  แสดงรายละเอียดการพัฒนาการของการเมืองไทยเป็นลำดับขั้นโดยไม่แสดงความเห็นว่าถูกหรือผิดแต่อย่างใด  และ  สองแสดงพฤติกรรมของมนุษย์ภายใต้สถานการณ์การเปลี่ยนแปลงทางการเมือง

สำหรับนักอ่านไทย  ส่วนที่น่าสนใจที่สุดของนวนิยายเรื่อง  ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน  นอกจากเนื้อหาแล้ว  เห็นจะเป็นหน้ากระดาษที่ตีพิมพ์ภาพถ่ายของบุคคลสำคัญๆที่เกี่ยวข้องในเหตุการณ์ประวัติศาสตร์การเมืองไทย ภาพและข้อความที่ตัดมาจากหนังสือพิมพ์เก่าและรายชื่อยืดยาวของเอกสารและหนังสืออ้างอิงที่ผู้เขียนใช้ในการค้นคว้า และพินิจพิจารณานำมาแต่งนวนิยายเรื่องนี้

 
ที่มารูปภาพ : http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=vinitsiri&month=01-2010&date=03&group=24&gblog=87
http://pongcp.wordpress.com

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail