Posts Categorized: นักเขียน

อภิชาติ เพชรลีลา

อภิชาติ เพชรลีลา -”อ่านตัวตน ผ่านบทสนทนาแบบสบายๆ”

Posted by & filed under นักเขียน.

เมื่อวันที่ 28 พ.ย. ที่ผ่านมา ผมได้รับเชิญไปเป็นวิทยากรในงานเสวนากิจกรรมนักเขียนพบผู้อ่าน ในหัวข้อ “สูตรลับของนักเขียน (มีอยู่จริง?)” ในงาน CMU Book Fair ครั้งที่ 15 ที่จัดขึ้น ณ สำนักหอสมุด มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

ขจรฤทธิ์ รักษา

ขจรฤทธิ์ รักษา – ความเป็นนักเขียน…พิสูจน์กันทั้งชีวิต!

Posted by & filed under นักเขียน.

ขจรฤทธิ์ รักษา นักเขียนหนุ่มใหญ่ชาวตรัง ผู้คร่ำหวอดอยู่ในแวดวงวรรณกรรมไทยมานาน ทั้งในฐานะนักเขียน และผู้ก่อตั้งนิตยสาร  “ไรเตอร์” ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นนิตยสารวรรณกรรมที่ได้รับความนิยมและเสียงชื่นชมมากที่สุดเล่มหนึ่ง ด้วยฝีไม้ลายมือและประสบการณ์ที่สั่งสม จึงไม่แปลกที่เขาจะได้รับการประกาศยกย่องเชิดชูเกียรติจากสำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย กระทรวงวัฒนธรรม ให้เป็นศิลปินร่วมสมัยดีเด่น รางวัลศิลปาธร สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี 2551 ปัจจุบัน ขจรฤทธิ์ยังคงมีความสุขกับการเดินทางท่องเที่ยวและการเขียนหนังสือ รวมไปถึงบทบาทหน้าที่ในฐานะบรรณาธิการสำนักพิมพ์ “บ้านหนังสือ”

วัชระ สัจจะสารสิน

วัชระ สัจจะสารสิน – “ตัวตน ปณิธาน การงาน ทัศนะ”

Posted by & filed under นักเขียน.

วัชระ สัจจะสารสิน เป็นนามปากกาของนักเขียนหนุ่มชาวสงขลา ผู้ได้แรงบันดาลใจในการเป็นนักเขียนจากกนกพงศ์ สงสมพันธุ์ มีผลงานเรื่องสั้นตีพิมพ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2538 นับจนถึงปัจจุบัน เป็นเวลา 10 กว่าปีที่วัชระเดินมาบนเส้นทางสายวรรณกรรม มีเรื่องสั้นที่เขียนไว้และเผยแพร่ตามหน้านิตยสารและการประกวดรางวัลกว่า 50 เรื่อง จนวาระสมควร จึงรวมเล่มออกมาเป็นรวมเรื่องสั้นเล่มแรกในชีวิต ในชื่อ “เราหลงลืมอะไรบางอย่าง” แม้จะเป็นหนังสือเล่มแรกในชีวิต แต่ผลงานภายในนั้นคือชีวิตทั้งชีวิตของวัชระที่บ่มเคี่ยวมา  10 กว่าปี และเป็นรวมเรื่องสั้นเล่มนี้เอง ที่ส่งให้เขาได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) ประจำปี พ.ศ. 2551 นี้ ปัจจุบัน วัชระทำงานประจำเป็นข้าราชการอยู่ที่ศาลปกครอง แต่ก็ยังสวมวิญญาณเป็นนักเขียน อาศัย  “ค่ำคืนมหัศจรรย์” ผลิตผลงานออกมาสู่บรรณพิภพอย่างต่อเนื่อง

เรวัตร์ พันธุ์พิพัฒน์

เรวัตร์ พันธุ์พิพัฒน์ – “ผู้มาจากความโดดเดี่ยว”

Posted by & filed under นักเขียน.

October 28th, 2011 | Add a Comment เรวัตร์ พันธุ์พิพัฒน์-กวีและนักเขียนหนุ่มชาวสุพรรณบุรี ผู้ผ่านประสบการณ์ชีวิตมาอย่างเข้มข้นโชกโชน ทั้งการเป็นทหารเกณฑ์ คนงานในโรงงานผลิตรองเท้า ฯ เรวัตร์เริ่มต้นการเป็นนักเขียนเรื่องสั้นเมื่อปี พ.ศ. 2528 พร้อมๆ กับผันตัวเองไปเป็นชาวไร่ ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2532 จะหันมาทำงานด้านกวีอย่างจริงจัง มีผลงานปรากฏแก่สาธารณชนดังเช่น บ้านแม่น้ำ (กวีนิพนธ์ พ.ศ. 2538), ชีวิตสำมะหาอันใด (รวมเรื่องสั้น พ.ศ. 2545 เข้ารอบ 7 เล่มสุดท้ายรางวัลซีไรต์ ปี พ.ศ. 2545), นักปั้นน้ำ (กวีนิพนธ์ พ.ศ. 2546), พันฝนเพลงน้ำ (กวีนิพนธ์ พ.ศ. 2546) และ แม่น้ำรำลึก (กวีนิพนธ์) ซึ่งได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน หรือ ซีไรต์ ประจำปี พ.ศ. 2547

ปราย พันแสง

ปราย พันแสง – “เขาบอกว่าวรรณกรรมไทยขายยาก”

Posted by & filed under นักเขียน.

’ปราย พันแสง-นักเขียนหญิงที่มีผลงานและได้รับการยอมรับในแวดวงวรรณกรรมไทยคนหนึ่ง ’ปรายเริ่มต้นเขียนงานตั้งแต่อยู่ชั้นมัธยมปลาย ด้วยแรงกระตุ้นจากการได้อ่านผลงานของนักเขียนท่านอื่นๆ จนเกิดแรงบันดาลใจอยากเขียนผลงานของตัวเอง ’ปรายคร่ำหวอดในแวดวงหนังสือมายาวนาน ทั้งในฐานะกองบรรณาธิการ นักข่าวหนังสือพิมพ์ บรรณาธิการนิตยสาร นักเขียนบทละครโทรทัศน์ ฯลฯ ปัจจุบันเธอยังเขียนหนังสืออยู่อย่างสม่ำเสมอ

โชคชัย บัณฑิต

โชคชัย บัณฑิต – “กวีแนวสร้างสรรค์ก็คือเอ็นจีโอที่ต่อมโรแมนติคโตผิดปกติ”

Posted by & filed under นักเขียน.

โชคชัย บัณฑิต’ เป็นนามปากกาของโชคชัย บัณฑิตศิละศักดิ์ กวีชาวนครสวรรค์ ที่เริ่มมีผลงานเผยแพร่ตามหน้านิตยสารตั้งแต่ พ.ศ. 2528 ขณะเป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 2 มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ กาลเวลาผ่านไป ปัจจุบันโชคชัยมีผลงานรวมเล่มทั้งหมดจำนวน 5 เล่ม คือรวมบทกวี “กังสดาลดอกไม้” (พ.ศ. 2534), “ลมอ่อนตะวันอุ่น” (พ.ศ. 2537), “เงานกในร่มไม้” (พ.ศ. 2538), “บ้านเก่า” (พ.ศ. 2544) และรวมเรื่องสั้น “เขียนกระดาษ วาดละคร” (พ.ศ. 2545) โดยเล่มที่ทำให้โชคชัยเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางคือรวมบทกวี “บ้านเก่า” ที่ส่งให้เขาได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) ประจำปี พ.ศ. 2544 ปัจจุบันโชคชัยรับราชการเป็นอาจารย์สอนวิชาภาษาไทยอยู่ที่ศูนย์ฝึกพาณิชย์นาวี จังหวัดสมุทรปราการ โดยยังรับหน้าที่ตอบปัญหาชีวิตกับวรรณกรรมอยู่ในเว็บไซต์ของสำนักพิมพ์ประพันธ์สาส์น ใครคิดถึงแวะไปทักทายเขาได้…

บินหลา สันกาลาคีรี

บินหลา สันกาลาคีรี – “นักเขียนรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) ประจำปี พ.ศ. 2548″

Posted by & filed under นักเขียน.

18 ม.ค. 2550 ผมมีโอกาสไปร่วมงานเสวนาและเปิดตัวหนังสือ “ใบไม้ใบสุดท้าย” ผลงานของบุนเสิน แสงมะนี ที่ได้รับรางวัลซีไรต์ประจำปี 2005 ของประเทศลาว ซึ่งจัดขึ้น ณ ศูนย์การเรียนรู้ วังจันทรเกษม กระทรวงศึกษาธิการ ภายในงาน ผมได้พบกับพี่บินหลา สันกาลาคีรี ที่ให้เกียรติมาเป็นวิทยากรในงาน สบโอกาสผมจึงขออนุญาตสัมภาษณ์พี่บินหลาเพื่อนำมาลงตีพิมพ์ในคอลัมน์ Thai Writer นี้ แต่ด้วยความขัดข้องหลายประการ ทำให้ในที่สุดการสัมภาษณ์ก็มีอันต้องเลิกล้มไป

ไพวรินทร์ ขาวงาม

ไพวรินทร์ ขาวงาม – “ในความไพเราะ สวยงาม ลึกซึ้ง และกินใจ”

Posted by & filed under นักเขียน.

ไพวรินทร์ ขาวงาม  – ชื่อจริงสกุลจริงของกวีชาวร้อยเอ็ด ผู้เติบโตและเก็บเกี่ยวอาหารทางจิตวิญญาณจากธรรมชาติชนบท ปรากฏเป็นลีลาอ่อนหวานชวนเคลิ้มฝันและลึกซึ้งตรึงใจในบทกวีที่เขาถ่ายทอดออกมา ไพวรินทร์ผ่านงานมาหลากหลาย ทั้งงานการสอน งานนิตยสาร หรืองานรับจ้าง แต่ทั้งหมดทั้งมวลก็คงไม่เทียบเท่างานที่ไม่อาจเรียกได้ว่าเป็นงาน คือ การเขียนกวี ที่เขาบอกว่าเปรียบเสมือนรักแท้ของเขา ไพวรินทร์มีผลงานเผยแพร่หลายเล่ม แต่เล่มที่เป็นที่รู้จักในวงกว้างคงหนีไม่พ้น กวีนิพนธ์ “ม้าก้านกล้วย” รวมบทกวีที่ส่งให้เขาได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) ประเภทกวีนิพนธ์ ประจำปี พ.ศ. 2538 ปัจจุบันไพวรินทร์อาศัยอยู่ที่ขอนแก่น กับลูกผู้น่ารัก คนรัก มิตรรัก อยู่กับนักเขียนคนโปรดที่ชื่อ ชีวิต หนังสือเล่มโปรดที่ชื่อ โลก และรักแท้ที่ชื่อ บทกวี

งามพรรณ เวชชาชีวะ

งามพรรณ เวชชาชีวะ – นักเขียนรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน ประจำปี พ.ศ. 2549 จากนวนิยาย “ ความสุขของกะทิ ”

Posted by & filed under นักเขียน.

อะไรที่ทำให้คุณเริ่มเป็นนักเขียน และอะไรที่ทำให้คุณยังเป็นนักเขียน ดิฉันฝันอยากเป็นนักเขียนมาตั้งแต่เด็ก แล้วก็คิดเสมอว่าการเป็นนักเขียนน่าจะเป็นงานที่อิสระดี ได้มีโอกาสใช้จินตนาการอย่างที่ตัวเองคิดไว้และก็ยังจะสามารถสร้างงานที่ทำให้คนอื่น เช่น คนอ่าน ได้รับความบันเทิงไปด้วย แล้วก็คิดมาตลอดว่าถ้ามีโอกาส ก็อยากจะทำงานเขียนที่ให้ประโยชน์หรือให้ข้อคิดอะไรกับคนอ่านบ้าง กว่าจะเริ่มต้นเขียนได้ก็อาจจะเรียกได้ว่าเดินทางอ้อมมาไกลมาก เพราะตั้งต้นจากการทำงานแปลเนื่องจากเรียนทางด้านภาษา พอเรียนภาษาต่างประเทศก็ทำให้คิดว่าน่าจะใช้ภาษาต่างประเทศให้ได้เต็มที่ จึงไปเรียนทางด้านการแปล เมื่อจบกลับมาก็ทำงานแปลต่อเนื่องมาเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงจุดหนึ่งก็คิดว่าน่าจะลองเขียนอะไรที่เป็นของตัวเองบ้าง แล้ว ‘ ความสุขของกะทิ ‘ ก็เป็นงานเขียนเรื่องแรกค่ะ ส่วนที่ว่าอะไรที่ยังทำให้เป็นนักเขียนอยู่ อาจจะเป็นเพราะติดใจกับความสุขที่ได้ในช่วงที่เขียนหนังสือ เพราะมีความรู้สึกว่าได้ทำอะไรที่ตัวเองอยากทำมานาน แล้วก็ทำได้อย่างที่คิดไว้ ได้รับความสนุกความพอใจในสิ่งที่ตนเองทำพอสมควร

สกุล บุณยทัต

สกุล บุณยทัต – “นักเขียนคือนักผจญภัยทางจิตวิญญาณ”

Posted by & filed under นักเขียน.

สกุล บุณยทัต-นักเขียนและนักวิชาการที่มีความสามารถสร้างผลงานได้หลากหลายรูปแบบ ทั้งบทละคร เรื่องสั้น กวีนิพนธ์ นวนิยาย นิทาน สารคดี บทภาพยนตร์ บทเพลง บทวิจารณ์ รวมถึงบทความวิชาการด้านต่างๆ สกุลเคยมีผลงานรวมเรื่องสั้นผ่านเข้ารอบสุดท้ายรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) ประจำปี พ.ศ. 2536 คือเรื่อง “ขณะหนึ่ง…ขณะนั้น” ปัจจุบัน สกุล หรือ “ครูหนู” ของลูกศิษย์ รับตำแหน่งอาจารย์ประจำภาควิชานาฏยสังคีต คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร และยังทำงานด้านศิลปวรรณกรรมอย่างต่อเนื่อง

กฤษณา อโศกสิน

กฤษณา อโศกสิน – “นักเขียนหญิง 5 ทศวรรษ”

Posted by & filed under นักเขียน.

กฤษณา อโศกสิน-นามปากกาของสุกัญญา ชลศึกษ์ นักเขียนหญิงผู้มีชั่วโมงการทำงานยาวนานเป็นอันดับต้นๆ คนหนึ่งในวงวรรณกรรมบ้านเรา ภายใต้นามปากกานี้ สุกัญญามีผลงานเผยแพร่มากกว่าร้อยเรื่อง เช่น วิหคที่หลงทาง,ข้ามสีทันดร,บุษบกใบไม้,เพลงบินใบงิ้ว,น้ำเซาะทราย ฯลฯ แต่ที่ไม่พูดถึงไม่ได้ คือ ปูนปิดทอง นวนิยายที่ส่งให้เธอได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) ประเภทนวนิยาย ประจำปี พ.ศ. 2528 ปัจจุบัน สุกัญญาอาศัยอยู่ที่นนทบุรี และยังมีการเขียนหนังสือเป็นดั่งลมหายใจของชีวิต

ชมัยภร แสงกระจ่าง

ชมัยภร แสงกระจ่าง – “นักเขียนที่แท้จริงจะคิดเรื่องเงินเรื่องตลาดไม่ได้เลย เพราะถ้าคิดความต้องการนำเสนอที่แท้จริงมันจะเบี่ยงเบนไป”

Posted by & filed under นักเขียน.

นักเขียนผู้รจนาวรรณกรรมนั้นอยู่คู่สังคมอารยะมายาวนาน ไม่ว่าชนชาติใดย่อมจะมีนักประพันธ์เป็นเกียรติเป็นศรีแก่สังคม/ชุมชนนั้นๆ แม้กาลเวลาผันผ่านแต่ผลงานยังคงคุณค่าจารึกไว้ให้ผู้อ่านได้ซึมซับอรรถประโยชน์จากวรรณศิลป์อยู่มิรู้คลาย โดยไม่จำเป็นต้องประกาศจูงใจว่าตีพิมพ์ครั้งที่เท่าไหร่ หรือมีใครเขียนคำนิยมเชิดชูดังสมัยนิยมในปัจจุบัน ชมัยภร แสงกระจ่าง นายกสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย คนที่  16 ผู้เป็นทั้งนักเขียนและนักวิจารณ์วรรณกรรม เป็นอีกหนึ่งศิลปินผู้ไม่ยอมให้เงินตรามีค่าเหนือตัวอักษร 

เดือนวาด พิมวนา

เดือนวาด พิมวนา – นักเขียนรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) ประจำปี พ.ศ. 2546 จากนวนิยาย “ช่างสำราญ”

Posted by & filed under นักเขียน.

  อะไรที่ทำให้คุณเริ่มเป็นนักเขียน และอะไรที่ทำให้คุณยังเป็นนักเขียน เริ่มต้นจริงๆ น่าจะเป็นเพราะได้เจอพี่ประกาย (ประกาย ปรัชญา) ตอนไปทำหนังสือพิมพ์อยู่ช่วงหนึ่ง พี่ประกายคงเห็นอะไรในตัวเราสักอย่างและเกิดเชื่อว่าเราน่าจะทำงานเขียนได้ ก็ขอร้องให้เขียน ขณะที่เราเองยังอิดออดเพราะไม่เชื่อว่าตัวเองจะทำได้ เราแค่ชอบอ่านหนังสือ แต่ถึงกับเขียนให้คนอื่นอ่านดูไม่น่าเป็นไปได้ ช่วงนั้นมีเล่นตัวประมาณว่า จะไม่เขียนจนกว่าจะมีนามปากกาสวยๆ ทำเป็นเล่นตัวแต่ใจจริงก็อยาก เป็นเพราะความไม่เชื่อมั่นมากกว่า

ทินกร หุตางกูร

ทินกร หุตางกูร – “วงล้อแห่งจินตนาการ บนเส้นทางวรรณกรรม”

Posted by & filed under นักเขียน.

ในช่วงเวลาหนึ่งการออกไปเผชิญโลกของนักเขียนเป็นสิ่งจำเป็น การไปเห็นด้วยตาหรือเข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ใดเหตุการณ์หนึ่ง ซึ่รรจุอยู่ในเรื่องราวเป็นเหมือนภาระหน้าที่ ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ผลงานของนักเขียนผู้ยิ่งใหญ่อย่างเออร์เนส เฮมิ่งเวย์,จอร์จ ออร์เวล หรืออ็องเดร มาลโรซ์เป็นส่วนที่ช่วยขับขยายความคิดนี้ 

ประกาย ปรัชญา

ประกาย ปรัชญา – กวี “หนุ่ม” สามทศวรรษ

Posted by & filed under นักเขียน.

  ประกาย ปรัชญา – นามปากกาของกวีภาคตะวันออก ผู้ได้แรงดาลใจในการเขียนบทกวีจากเหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519 จนกลายเป็นต้นแบบให้กับกวีรุ่นหลังได้ยึดถือเป็นแบบอย่าง ตราบวันนั้นจนวันนี้ แม้สังขารทางกายจะอ่อนล้าลงตามวัย แต่ความรักความศรัทธาที่หัวใจของเขามีต่อบทกวี ไม่เคยเสื่อมถอยด้อยลง แม้บนเส้นทางกว่าสามทศวรรษจะร้างไร้รางวัลใหญ่มาประดับเกียรติ แต่ในวงกวีและนักเขียนหาได้อนาทรร้อนรน หากยกให้เขาเป็น “ราชันย์ไร้มงกุฎ” 

ประภัสสร เสวิกุล

ประภัสสร เสวิกุล – “นายกสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทยคนที่ 14 นักเขียนที่เป็นนักการทูต และนักการทูตที่เป็นนักเขียน”

Posted by & filed under นักเขียน.

ประภัสสร เสวิกุล-นักเขียนใหญ่ชื่อก้องชาวกรุงเทพฯ คนนี้ได้แรงบันดาลใจในการเป็นนักเขียนจากการเป็นนักอ่านตัวฉกาจ ในฐานะนักเขียน ประภัสสรมีสำนวนภาษาที่งดงามตามพื้นฐานความเป็นนักกลอน อีกทั้งเนื้อหางานเขียนของเขาก็ลึกซึ้งเข้าถึงคนอ่าน บ้างกระชากใจ และบ้างโอบกอดหัวใจคนอ่านไว้อย่างนุ่มนวลอ่อนโยน ซึ่งความสามารถตรงนี้ส่วนหนึ่งมาจากภาระหน้าที่ในฐานะนักการทูตที่ต้องเดินทางไปพำนักอยู่ต่างบ้านต่างเมืองบ่อยครั้ง

thumb1120917245713

สุรชัย จันทิมาธร – “นักเขียนรางวัลศรีบูรพา ประจำปี พ.ศ. 2549 และครูใหญ่วงการเพลงเพื่อชีวิต”

Posted by & filed under นักเขียน.

กล่าวถึงสุรชัย จันทิมาธร เชื่อว่าคงมีน้อยคนเหลือเกินที่จะไม่รู้จักหนุ่มใหญ่คนนี้ กระนั้น ก็เชื่อว่าส่วนใหญ่คงรับรู้ความเป็นสุรชัย จันทิมาธร กันในฐานะของครูใหญ่วงการเพลงเพื่อชีวิต ในนาม ‘หงา คาราวาน’ นักร้องนักแต่งเพลงแห่งวงคาราวานของเพื่อนๆ น้องๆ ในวงการ หากแต่ในอีกมิติหนึ่ง สุรชัยยังเป็นกวีและนักเขียน ที่สร้างสรรค์ผลงานออกสู่บรรณพิภพอีกมากมายหลายต่อหลายเล่ม อนึ่ง ในโลกศิลปะที่ศิลปินส่วนใหญ่มีความชำนาญช่ำชองในการรังสรรค์ศิลปะในแขนงที่ตนรักและศรัทธาเพียงแขนงหนึ่ง ทำไมศิลปินนามสุรชัย จันทิมาธร ถึงมีมิติการสร้างสรรค์งานศิลป์หลากแขนงกว่าศิลปินทั่วไป ทั้งมิติความเป็นนักเขียน กวี และนักดนตรี

ปราบดา หยุ่น

ปราบดา หยุ่น – นักเขียนรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) ประจำปี พ.ศ. 2545 จากรวมเรื่องสั้น“ความน่าจะเป็น”

Posted by & filed under นักเขียน.

อะไรที่ทำให้คุณเริ่มเป็นนักเขียน และอะไรที่ทำให้คุณยังเป็นนักเขียน ความอยากเขียนมีมาตั้งแต่เด็ก ระหว่างเป็นนักเรียนก็มักเขียนเรื่องสั้น คิดพล็อตเรื่องไปเรื่อยๆ ตลอดเวลา แม้จะไม่เคยมั่นใจว่าจะสามารถเป็นนักเขียนอาชีพได้ ก็คิดว่าอย่างน้อยจะพยายามทำงานเขียนเป็นงานอดิเรกไปด้วย ในชีวิตนี้ถ้าได้พิมพ์หนังสือออกมาสักเล่มก็จะดีใจ

ปิยะพร ศักดิ์เกษม – นักเขียนเข้ารอบสุดท้ายรางวัลซีไรต์ ประจำปี พ.ศ. 2553 จากนวนิยาย “รากนครา”

Posted by & filed under นักเขียน.

ปิยะพร ศักดิ์เกษม เป็นนามปากกาของนักเขียนหญิงที่หลงกลิ่นน้ำหมึกมาแต่วัยเด็ก โดยมีพื้นฐานจากความรักในการอ่านหนังสือ สร้างชื่อครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2533 ด้วยนวนิยาย “ตะวันทอแสง” ที่ลงพิมพ์เป็นตอนๆ ในนิตยสารสกุลไทย จากนั้นเป็นต้นมาก็ไม่เคยว่างเว้นจากการเขียนหนังสือ ด้วยความอุตสาหะและความรัก ทำให้ปิยะพรได้รับรางวัลเกียรติยศทางวรรณกรรมมากมาย แต่ที่สร้างชื่อให้เธอที่สุด เห็นจะเป็นนวนิยายเรื่อง “รากนครา” นวนิยาย 1 ใน 6 เล่มสุดท้ายที่เข้าชิงรางวัลซีไรต์ประจำปี พ.ศ. 2553

ไพฑูรย์ ธัญญา -”นักเขียนรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) ประจำปี พ.ศ. 2530″

Posted by & filed under นักเขียน.

ไพฑูรย์ ธัญญา-เป็นนามปากกาของธัญญา สังขพันธานนท์ นักเขียนใหญ่ชาวพัทลุง จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ สงขลา เคยเป็นครูสอนชั้นประถมในโรงเรียนแถวบ้านเกิดที่พัทลุงและสุโขทัย ก่อนมาสอนวิชาวรรณกรรมวิจารณ์ที่มหาวิทยาลัยมหาสารคาม เริ่มต้นงานเขียนทั้งบทกวีและเรื่องสั้นโดยใช้นามปากกา “ไพฑูรย์ ธัญญา” มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2521 เป็นสมาชิกยุคก่อตั้งของกลุ่มนาคร กลุ่มศิลปะ-วรรณกรรมสำคัญแห่งหัวเมืองปักษ์ใต้